Co się dzieje pierwszego dnia w szkole (z systemowego punktu widzenia)? A co, kiedy ktoś odchodzi z klasy? Czy może to wpłynąć na kondycję klasy? Czy pedagogika systemowa może pomóc, kiedy ktoś naprawdę sprawia problemy podczas lekcji? Dużo opuszcza albo śpi? Czy można uczyć biologii albo historii korzystając z konstelacji/ ustawień systemowych? A jeśli kłopot dotyczy nie ucznia, tylko z relacji rodzicem? Czy klasa jest systemem? A zespół nauczycieli?
Pedagogika systemowa oznacza zastosowanie podejścia systemowego w szkole.
W edukacji w ogóle, w codziennej pracy rozwojowej z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, w szkole rozumianej jako organizacja (pracodawca, instytucja biznesowa, non-profit lub publiczna) oraz jako element krajowego systemu edukacji.
Pedagogika systemowa jest pełną ciepła i zrozumienia, dystansującą się od osądów, z gruntu interdyscyplinarną i zorientowaną na rozwiązania dziedziną.
Włącza do codzienności edukacyjnej elementy psychologii, antropologii kultury i dorobku innych dziedzin: zarówno humanistycznych, jak i przyrodniczych.
Przydaje się jako rama pracy nad rozwojem szkół i placówek.
Swoisty wkład myśli systemowej obejmuje m. in. złożoność, efekty emergencji, dynamiki, wzory, cyrkularność, dialogiczność, perspektywę i fenomenologiczną, i konstruktywistyczną. Oraz podejście do symptomów, pracę w wizualizacji, pracę z zasadami/ regułami czy pracę z porządkami.
Podejście systemowe daje możliwość innego spojrzenia na sytuację.
Pomaga lepiej rozumieć ludzi, sytuacje i zjawiska. Pomaga rozwijać kompetencje, widzieć więcej, podejmować trafniejsze decyzje.
Nauczycielom, pedagogom, dyrektorom, metodykom i profesjonalistom pracującym w systemie edukacji daje skuteczne, intuicyjne i zrozumiałe narzędzia do codziennej pracy.
La Scuolla 